Mozambik

2027’de büyümenin temel dayanakları: Doğal gaza yapılan yatırımlar

Yılın başlarında yaşanan yıkıcı sel felaketleri, madencilik sektörünün düşük performansı ve petrol fiyatlarındaki artış nedeniyle 2026 yılında mütevazı bir toparlanma yaşanmasının ardından, 2027 yılında büyümenin hızlanması bekleniyor ve bu büyüme büyük ölçüde sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) sektörüne yapılan devasa yatırımlar tarafından desteklenmeye devam edecek. Eni’nin Coral Norte FLNG mega projesi (7,2 milyar ABD doları), TotalEnergies’in Mozambik LNG projesi (20,5 milyar ABD doları) ve nihai yatırım kararının yakında alınması beklenen ExxonMobil’in Rovuma LNG projesi (30 milyar ABD doları), 2028–2031 yılları boyunca ve ilgili inşaat aşamaları süresince ülkenin sermaye harcamalarını artıracaktır. Kuzeydeki Cabo Delgado eyaletinde yer alan bu projelerin geliştirilmesi, şu anda kontrol altına alınmış olan terör tehdidi nedeniyle gecikmiştir. Binlerce yerli istihdam kaynağı olan bu gaz altyapı projeleri, 2024–2025 ayaklanmalarının etkisinin kademeli olarak azalmasıyla birlikte özel tüketimdeki büyümeyi desteklemektedir. Enerji ve İran’daki savaşla ilişkili enflasyonist baskılar hafiflerse bu eğilim muhtemelen daha da güçlenecek; bu durum, meticalı dolara dolaylı olarak sabitleyen kronik döviz açığına rağmen, Banco de Moçambique’nin para politikasını gevşetme döngüsüne yeniden başlamasına yol açabilir.

Buna karşılık, net ihracatın 2027 yılında büyümenin önündeki başlıca engel olmaya devam etmesi beklenmektedir. Takım tezgahları, inşaat ekipmanları ve gaz projesi geliştirmeye yönelik uzmanlık hizmetleri ithalatı keskin bir artış gösterecekken, ihracat beklentileri kısa vadede sınırlı kalacaktır. Kömür ihracatındaki düşüş (2025 yılında toplam ihracatın %21’i) ve Mozal Aluminium’a ilişkin belirsizlik, ülkenin ana alüminyum eritme tesisi (%20) olan ve elektrik tedarikindeki zorluklar nedeniyle Mart 2026’da süresiz olarak kapatılan Mozal Aluminium’u çevreleyen belirsizlik, önümüzdeki birkaç yıl boyunca LNG sektöründeki genişlemenin telafi edemeyeceği öngörülmektedir. Daha geniş bir perspektiften bakıldığında, madencilik dışı sektörlerin daha mütevazı bir büyüme kaydetmesi beklenmektedir; bu durum, nüfusun %82’sinin hâlâ uluslararası yoksulluk sınırının altında yaşadığı Mozambik’in ekonomik çeşitlilik eksikliğini ortaya koymaktadır.

Doğal gaz gelirleri beklenirken artan finansman ihtiyaçları

Hükümetin kamu sektörü personel giderlerini (2025 yılında kamu harcamalarının %49’u veya GSYİH’nin %14’ü) sınırlama taahhüdüne rağmen, bütçe açığının 2027’de daha da genişlemesi beklenirken, borç servisi maliyetlerinin de önemli ölçüde artması öngörülmektedir. Sonuç olarak, Nisan 2025’te IMF’nin Genişletilmiş Kredi Kolaylığı (ECF) programının askıya alınmasından bu yana Mozambik, daha maliyetli olan ve yeniden finansman riskini artıran kısa vadeli yurt içi finansmana giderek daha fazla güvenmeye başlamıştır. Aynı zamanda, vergi tabanını genişletmeye ve vergi tahsilatını modernize etmeye yönelik reformların mali konsolidasyon çabaları üzerinde yalnızca marjinal bir etkisi olması nedeniyle, devlet gelirleri istikrarlı kalacaktır. Sonuç olarak, kamu borcunun GSYİH’ye oranının 2027 yılında da artmaya devam etmesi beklenmektedir.

2025 yılında toplam ödenmemiş borcun %68’ini oluşturan dış borç, çok taraflı ve ikili kredi verenler arasında eşit olarak bölünmüş olsa da büyük ölçüde imtiyazlı olsa da, ülkenin 2031’de vadesi dolacak 900 milyon ABD doları tutarındaki tek Eurobond’unun yönetimine ilişkin endişelerin de gösterdiği gibi, genel borç seviyesi sürdürülemez olarak değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, Maputo, IMF ile yeni bir finansman programı müzakere etmek için çalışmaktadır; bu anlaşma, Dünya Bankası’nın 2026–2031 döneminde yapacağı 6 milyar ABD doları tutarındaki ödemenin bu anlaşmaya bağlı olmasını sağlayacaktır. IMF’ye olan yaklaşık 700 milyon ABD doları tutarındaki borcun, planlanandan birkaç yıl önce, Mart 2026’da tam olarak geri ödenmesi, Mozambik’in ekonomik reformlarını uygulamaya devam etmeye hazır göründüğü için ülkenin güvenilirliğini artırmıştır. IMF’nin olumlu bir karar vermesi, daha fazla gecikme olmaması koşuluyla, 2030 yılına kadar mega projelerin mali faydalarını dikkate alacak bir borç yeniden yapılandırması konusunda alacaklılar arasında ilke düzeyinde bir anlaşmaya varılmasına bağlıdır. Maputo ayrıca, geri ödeme maliyetlerini azaltmak amacıyla Mozambik’in en büyük ikili alacaklısı olan Çin’e olan 1,4 milyar ABD doları tutarındaki borcun bir kısmını veya tamamını yuan’a dönüştürmeyi de değerlendiriyor. Pekin’in yuan’ı uluslararasılaştırma stratejisi izlediği göz önüne alındığında, bu girişimin başarı şansı daha da yüksek görünüyor.

Cari hesabın, gaz mega projeleriyle ilgili mal ve hizmet ithalatındaki artışın yol açtığı ticaret dengesindeki kötüleşmenin etkisiyle 2027 yılında da derin bir açıkta kalması beklenmektedir. Coral Norte’nin muadili olan Coral Sul’dan elde edilen gaz üretimi ve Mozal Aluminium’un yeniden faaliyete geçme olasılığı sayesinde canlanan ihracat, ithalatın yol açtığı açığı yalnızca kısmen telafi edebilecektir. Ayrıca, yabancı şirketlerin kârlarını ülkelerine geri göndermesinden kaynaklanan birincil gelir açığı, Güney Afrika’dan yabancıların sınır dışı edilmesinden etkilenen yurtdışındaki işçilerin gönderdiği para transferlerini aşacaktır. Sonuç olarak, cari açık büyük ölçüde yabancı yatırımlarla finanse edilecek; ancak bu durum, 2027 yılında uluslararası rezervlerin üç aylık ithalat değerinin altındaki kritik eşiğin altına düşmesini engelleyemeyecektir.

Güvenlik sorunu, doğal gaz hedeflerinin temel dayanağıdır

Mozambik’in siyasi manzarası, usulsüzlüklerle gölgelenen ve bağımsızlıktan bu yana iktidarda olan Mozambik Kurtuluş Cephesi (Frelimo) adayı Daniel Chapo’nun zaferiyle sonuçlanan Ekim 2024 cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ardından yaşanan büyük çaplı protestolarla şekillenmeye devam ediyor. bağımsızlıktan bu yana iktidarda olan parti. Kanlı bir bastırma operasyonunun ardından kargaşa yatışmış olsa da, ayaklanmanın altında yatan nedenler – kötüleşen ekonomik durum, gelir eşitsizliği ve benzeri sorunlar – devam etmekte ve hoşnutsuzluğu körüklemeye devam etmektedir. Parlamentoda, uzun süredir muhalefette olan Mozambik Ulusal Direniş Partisi (Renamo), protestoların başlıca lideri olan adayıyla sahneye çıkan yeni bir parti olan Mozambik’in Kalkınması için İyimser Parti’ye (Podemos) koltuklarını kaptırdı. O zamandan beri başlatılan ulusal uzlaşma girişimleri, somut sonuçlar vermekte zorlanmaktadır. Başkanlık yetkilerini sınırlandırmayı, kurumları siyasetten arındırmayı ve ademi merkeziyetçiliği güçlendirmeyi amaçlayan ve Nisan 2025’te kabul edilen yasanın uygulamaya konması, hâlâ yavaş ve belirsiz bir seyir izlemektedir.

Büyük gaz projelerinin yoğunlaştığı Cabo Delgado’daki (Coral Norte için açık denizde, diğerleri için karada) istikrarsız güvenlik durumu, hükümetin en önemli önceliklerinden biridir. 2017’den bu yana, bu eyalet, İslam Devleti ile bağlantılı bir grubun önderlik ettiği cihatçı isyanın sahnesidir. Mayıs 2026’da, Cabo Delgado’daki Ruanda askeri müdahalesine yönelik Avrupa’nın mali desteğinin yenilenmeyeceği yönündeki duyuru, askerlerin konuşlandırılmasını tehdit etmeyecek gibi görünüyor; zira Maputo, başka finansman kaynakları sağladığını açıklamış olsa da Brüksel, Mozambikli askerlerin eğitimine devam etmeyi planlıyor. Terörizm nedeniyle mücbir sebep ilan edilmesinin ardından yabancı şirketlerin birkaç yıllık bir aradan sonra bölgeye yeniden girmeye başladığı bir dönemde, Ruanda’nın taahhüdü daha da büyük önem arz ediyor. Herhangi bir kesinti, orta vadede ana büyüme itici gücü olan LNG’nin geliştirilmesini daha da geciktirecektir.

Son güncelleme tarihi: Temmuz 2026